เป็นห่วงนะ

“มาไม่สบายตอนช่วงสอบนี่มันลำบากอยู่เหมือนกันนา”
“พี่รู้ใช่ไหมว่าหนูกำลังไม่สบาย”
“รู้สิ ก็เห็นบ่นอยู่ว่าหนาว ๆ ลุกไม่ไหว”
“ถึงภาษาหนูจะอ่อนอยู่บ้าง แต่ก็มีคนคิดว่าหนูขี้เกียจ”
“อีกอย่าง พี่ก็เห็นน้องว่ามีอาการตั้งแต่เมื่อวานแล้วนิ”
“ง่า รู้ได้ไง?”
“ก็เห็นว่าน้องบ่น ๆ อยู่นะ ว่ารู้สึกป่วย ๆ อะไรอย่างนี้”
“อื้อ เป็นไข้ทับฤดูน่ะ พี่รู้จักไหม?”
“ครับ รู้จักครับ”
“ทรมานแท้ นี่หนูกำลังจะงีบ แล้วจะลุกมาอ่านหนังสือต่อ”
“นอนห่มผ้าอุ่น ๆ นะน้อง มีถุงน้ำร้อนมานอนกอดด้วยก็จะดี”
“ค่ะ”
“แล้วมียาพอนสแตนกินไหมอ่ะน้อง”
“ไม่มีค่ะ ฮือๆๆ”
“งั้นก็อดทนหน่อยนะน้อง พักผ่อน หายไว ๆ . . . จริง ๆ ถ้าให้พี่เลี้ยงหายามาให้กินด้วยก็น่าจะดีนะ ช่วงสอบนี่ถ้าต้องอ่านหนังสือด้วย พี่เป็นห่วงว่าจะไม่ไหว”
.
.
.

เลนจักรยาน

ฉันเคยสนทนากับคุณพ่อเกี่ยวกับเลนจักรยาน

ฉัน: เลนจักรยานก็มีแล้ว แต่ไม่เห็นจะใช้ได้สักที่นึงเลยนะพ่อ
พ่อ: ไม่รู้จะตีเส้นขึ้นมาทำไม ถนนก็แคบอยู่แล้ว เนี่ยะ! แคบลงไปอีก
ฉัน: เขาคงตีไว้ให้รถมอเตอร์ไซค์วิ่งล่ะมั้ง
พ่อ: ไม่หรอก มอเตอร์ไซค์มันไม่วิ่งชิดซ้ายช่องในหรอก มันวิ่งเลนนอกทางขวาโน่น
ฉัน: ก็จริงของพ่อนะ …ดูโน่นสิ มีรถยนต์จอดทับเลนจักรยานด้วย
พ่อ: เขาก็จอดปกติของเขาน่ะแหละ
ฉัน: อ่าว! อย่างนี้ถ้ามีคนปั่นจักรยานมา เขาก็ต้องอ้อมรถที่จอดอยู่ มาวิ่งนอกเลนจักรยานงี้หรอ?
พ่อ: ก็วิ่งขึ้นฟุตบาทไปก็ได้
ฉัน: ฮ่าๆๆ คนขี่จักรยานผู้น่าสงสาร
พ่อ: ไม่เป็นไรหรอก...ไม่มีคนขี่จักรยานอยู่แล้ว

.

.

.

ฉัน: ว่าแต่ว่า ถ้าเขาจอดทับเลนจักรยานกันแบบนี้ ตำรวจจราจรถือว่าผิดป่าวอ่ะ?
พ่อ: จราจรเขาไม่สนเลนจักรยานอยู่แล้ว ดูสีที่ฟุตบาทเท่านั้นแหละ มีขาวแดงก็ห้ามจอด แค่นั้นแหละ
ฉัน: อ้าว แล้วงี้จะทำเลนจักรยานมาทำไมอ่ะ
พ่อ: กทม. มันทำ ตำรวจจราจรไม่รู้เรื่อง
ฉัน: ฮ่าๆๆๆ แล้วงี้ถ้าคนเห็นเลนจักรยานแล้วจอดแบบเว้นเลนจักรยานล่ะ เขาถือว่าผิดป่ะ?
พ่อ: ก็คงโดนใบสั่งแหละ
ฉัน: อ้าว! เขาอุตส่าห์เว้นไม่ทับเลนจักรยานอ่ะนะ ไหงไปออกใบสั่งปรับเขาล่ะ
พ่อ: ก็ถือว่าจอดรถกีดขวางการจราจร
ฉัน: เวร!!! แล้วงี้มีเลนจักรยานไว้ทำป๊ะอะไรเนี่ยะ
พ่อ: กทม. ตีเลนเพิ่มเอง กฎจราจรไม่ได้เปลี่ยนไปด้วยหรอก ตำรวจจราจรเขาก็ใช้กฎเดิมของเขา
ฉัน: เยี่ยม! ขอบคุณประเทศไทย ฮ่าๆๆ

(หมายเหตุ คุณพ่อของฉันเป็นตำรวจ)

เรื่องเศร้าแกมอบอุ่น

[10:15:40 PM] Meimoei : ข่าวร้าย
[10:15:55 PM] Eakkasit : ทำไมอ่าาาาา
[10:16:07 PM] Meimoei : งานนี้เต้นเป็นงานสุดท้ายแล้วน่ะ ฮ่าๆๆๆ
[10:16:16 PM] Eakkasit : JFest นี้หรอ
[10:16:25 PM] Meimoei : ช่ายยยยยยยยยยยย
[10:16:28 PM] Eakkasit : ง่ะ T-T
[10:16:36 PM] Meimoei : จบเจเฟสก็ไม่อยู่ล่ะ
[10:16:40 PM] Eakkasit : จะไปไหนหรอ? ฝึกงาน????
[10:17:15 PM] Meimoei : ไม่ไปไหนอยู่ที่ประเทศไทยเหมือนเดิมอ่า
[10:17:25 PM] Meimoei : แต่ต่อจากนี้ จะตามตัวยากแล้วแหละ 555
[10:17:27 PM] Meimoei : ออกจากวงการ
[10:17:41 PM] Eakkasit : ;(
[10:17:45 PM] Meimoei : กลับไปใช้ชีวิตทั่วไป เหมือน เมื่อหลายปี ก่อนอ่ะ
[10:17:52 PM] Meimoei : ออกไปเรียนทำงาน บ้าง
[10:17:57 PM] Meimoei : ติดเพื่อนบ้าง
[10:18:08 PM] Meimoei : ให้เวลาครอบครัวบ้าง
[10:18:19 PM] Eakkasit : เรื่องเศร้าแกมอบอุ่น
[10:18:41 PM] Meimoei : อาจจะไม่ค่อยเข้าไปงานโคฟด้วยอ่ะ
[10:18:48 PM] Meimoei : อยากตัดขาดเลย ถ้าทำได้
[10:18:56 PM] Meimoei : เพราะฉะนั้นอย่าลืมมานะ เจเฟส
[10:19:08 PM] Eakkasit : ไม่ลืมแน่นอน ตั้งใจจะไปอยู่แล้ว
[10:19:17 PM] Meimoei : 555555555 เย่ เจอกันน๊า
[10:19:21 PM] Eakkasit : (T-T)
[10:19:52 PM] Meimoei : เสียใจเหมือนกันน่ะที่ต้องเลิกเต้น
[10:19:59 PM] Meimoei : แต่ต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับย่าอ่ะ มันได้เวลาแล้ว
[10:20:05 PM] Meimoei : ไม่แน่ อาจจะกลับมาเต้นอีกเมื่อมีโอกาศ
[10:20:11 PM] Meimoei : แต่ก็อีกนานแรมปี
[10:20:16 PM] Eakkasit : เรื่องเลิกเต้นก็เฉยๆ อ่ะ
[10:20:21 PM] Eakkasit : แต่เสียใจที่จะไม่ได้เจอ
[10:20:31 PM] Eakkasit : เหมือนไม่มีอะไรให้รอคอย
[10:22:47 PM] Meimoei : ฮ่าๆๆ
[10:22:55 PM] Meimoei : พี่อาจจะไม่ได้เจอเม่ยอีกตลอดไปปปป
[10:23:17 PM] Eakkasit : ฟังดูเศร้ามาก

.
.
.

[10:23:46 PM] Eakkasit : เพิ่งเจอแค่ไม่กี่ครั้งเองอ่ะ
[10:23:53 PM] Meimoei : ฮ่าๆๆนั่นสิ่นะ
[10:24:03 PM] Eakkasit : ลายเซนก็ยังไม่ได้
[10:24:11 PM] Meimoei : จบงานนี้แล้วอีก 6เดือนเจอกัน ฮ่าๆๆ
[10:24:25 PM] Eakkasit : ตั้งใจจะขอจริงๆ รูปก็พกไว้ในกระเป๋าตลอดแหละ
[10:24:25 PM] Eakkasit : ไม่เคยกล้าขอสักที
[10:24:26 PM] Meimoei : เอาลายเซนไปไมอ่า เกะกะบ้าน น่า ฮ่าๆๆๆ
[10:24:40 PM] Meimoei : โอกาศสุดท้ายแล่ววว
[10:24:42 PM] Meimoei : ฮ่าๆๆๆๆ
[10:25:11 PM] Eakkasit : ก็...
[10:25:20 PM] Eakkasit : พอเห็นอยู่กะเพื่อนเยอะๆ พี่ก็ไม่กล้าละ
[10:25:45 PM] Eakkasit : มันดูโอเว่ออ่ะ (T-T)
[10:26:30 PM] Meimoei : บ้า  เดี่ยวเม่ยเดินออกมาเองก็ได้
[10:26:37 PM] Meimoei : ฮ่าๆๆ บอกสิ่ๆๆ

โฟกัสภาพด้วยหัวใจ

ท่านพี่: เอกกี้, หนุ่มที่โฟกัสภาพด้วยหัวใจ

เอกกี้: ฮ่าๆๆ โฟกัสด้วยใจ ความสดใสทะลุเลนส์

ท่านพี่: อุเหม่ๆ

เอกกี้: แต่จริงๆ แล้ว ช่วงนี้ภาพที่เอกถ่ายหลุดโฟกัสเยอะมากเลยนะ ฮ่าๆๆ

ท่านพี่: ก็ใจเจ้ายังไม่นิ่ง!

ยังแก่ไม่ได้

พี่เอกกี้: น้องบี (นามสมมติ) อยู่ปีรัยแล้วอ่ะ? จะจบยังนะ?
น้องบี : ยัง…อยู่ปีสอง
พี่เอกกี้: อ่าว ไม่ใช่ปีสามหรอ งงรุ่นแล้ว
น้องบี : ย้ายมาจากมหาสารคามอ่ะ
พี่เอกกี้: อ่อ ก็ว่าทำไมช้าไปปีนึง นึกว่าพี่แก่แล้วหลงๆ ลืมๆ ซะอีก
น้องบี : เหอๆ
พี่เอกกี้: ยังไม่แก่เนอะ
น้องบี : สงสัยพี่เอกกี้จะแก่แล้วจริงๆ
พี่เอกกี้: เอ้ย…ยังดิ ยังแก่ไม่ได้ รอน้องเป็ดน้อย (นามสมมติ) อยู่
น้องบี : จร้า สวดยอด
พี่เอกกี้: ฮ่าๆๆ
น้องบี : แล้วน้องเขาว่าไงอ่ะ?
พี่เอกกี้: ว่าไงล่ะ? ก็ปีแรกบอกว่า “นั่นแหละๆ ทำใจเหอะ”
น้องบี : . . .
พี่เอกกี้: ปีที่ต่อมาบอกว่า “คนไม่ใช่ ยังไงมันก็ไม่ใช่อ่ะ”
น้องบี : . . .
พี่เอกกี้: ปีที่แล้วบอกว่า “ก็รักแบบพี่ชาย จะให้เค้าทำยังไงอ่าาาา”
น้องบี: . . .
พี่เอกกี้: เดี๋ยวปีนี้ก็ว่าจะถามใหม่ ฮ่าๆๆๆ
น้องบี : . . .
พี่เอกกี้ : จะให้จนเธอกว่าเธอจะรัก บอกรักเธอจนกว่าเธอนั้นจะยอม…

น้องบี : 55555555555555555555
พี่เอกกี้: แต่คนไม่ได้อยู่ด้วยกันอ่ะนะ ก็คงยาก
น้องบี : . . .
พี่เอกกี้: แต่ไม่เป็นไรหรอก ก็เค้ารักของเค้าอ่ะ  (>///<
น้องบี : อิอิ

(ควันหลงวาเลนไทน์นิดๆ คัดลอกมาจากบทสนทนาจริงๆ บนเฟสบุค)

น้ำท่วม

Anonymous1 : ทำไมเน็ตจิงมันกากจังอ่ะ เล่นอะไรไม่ได้เลยเนี่ยะ
Eakky : เพราะน้ำท่วมรึเปล่า ปกติมันก็โอเคนี่หน่า?

Anonymous2 : ทำไมผมโหลดบิทไม่ค่อยขึ้นเลยอ่ะ ผมใช้ colo แล้วนะ
Eakky : เพราะน้ำท่วมรึเปล่า สัญญาณเลยไม่ดี

Anonymous3 : พี่เอก...วันนี้เพื่อนนัดเค้าอ่ะ เค้าอุตส่าห์ตื่นแต่เช้าไปรอเพื่อนแต่มันไม่มา
Eakky : เพราะน้ำท่วมรึเปล่า เขาออกจากบ้านลำบากป่าว...ใจเย็นๆ นะ

Anonymous4 : เฮ้ออออ โลตัสคนเยอะมากอ่ะ
Eakky : เพราะน้ำท่วมรึเปล่า ก็คงต้องตุนอาหารกันไว้ก่อนแหละ, คนกรุงเทพฯ สู้ๆ

Anonymous5 : พี่เอกกี้...ทำไมผู้ชายเลวงี้อ่ะ มันเลิกกะหนูแล้วไปจีบแฟนเก่า คือตอนที่คบกะหนู...แฟนเก่ามันนี่แหละ ที่ทำให้เราทะเลาะกันบ่อยมาก ตอนนั้นก็บอกว่าก็แค่เพื่อนกัน เราก็เชื่อ ...ดูตอนนี้ดิ!!! มันไปจีบแฟนเก่าอ่ะ แปลว่าที่ผ่านมามันหลอกหนูมาตลอดเลยอ่ะดิ!!
Eakky : เพราะน้ำท่วมรึเปล่า . . . .

ตอนนี้ใครบ่นรัยมา ผมอ้างน้ำท่วมหมดอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

นี่มันระดับชาติ! (2)

Genki : เอก เอก
Eakky : ครับ
Genki : ขอบคุณนะ
Eakky : ขอบคุณ? ขอบคุณอะไรอ่ะ?
Genki : ขอบคุณที่คนไทยส่งเงินก้อนใหญ่มาช่วยญี่ปุ่นตอนแผ่นดินไหว
Eakky : !!!!

ถึงจังหวะแบบว่างงมาก มันมาอารมณ์ไหนฟะ!!
อ้อ! คงอยากจะพูดถึงความสัมพันธ์ไทย-ญี่ปุ่นล่ะมั้ง

Genki : เอกรู้มั้ยว่าคนญี่ปุ่นต้องการเป็นเพื่อนกับคนไทย
Eakky : ฮ่าๆ จริงหรอ…คนไทยก็ต้องการเป็นเพื่อนกับคนญี่ปุ่นเหมือนกัน!
Kanaji : อื้อ เงินที่คนไทยส่งมาให้ เป็นเงินที่ก้อนใหญ่มาก ขอบคุณจริงๆ
Eakky : ไม่เป็นไรครับ

ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนกลายเป็นตัวแทนประเทศไทยเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ
ระหว่างนั้น Genki ก็หันไปจับคอมแล้วเริ่มต้นค้นหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับญี่ปุ่น

Genki : เอกรู้จัก "ปุระนิน" มั้ย?
Eakky : หา?? อะไรนะ ปุระนิน?
Genki : เอ่อ ออกเสียงไงอ่ะ ปุระนิน?
Eakky : อ๋อ "ปลานิล"
Genki : เอกรู้มั้ยว่าปลานิลอ่ะ เจ้าชายญี่ปุ่น...
Eakky : อ้อ!! รู้ๆ ปลานิลคือปลาของญี่ปุ่น
Genki : . . .
Eakky : เป็นปลาที่เจ้าชายญี่ปุ่นอะกิฮิโตะถวายให้เจ้าพระอยู่หัวของไทย
Genki : เฮ้!!! ทำไมถึงรู้อ่ะ รู้ได้ไง?...ข่าวนี้ดังมากในไทยหรอ?
Eakky : ไม่รู้อ่ะ คิดว่าไม่ดังนะ
Genki : อ่าว...ทำไมเอกถึงรู้ล่ะ
Eakky : . . .

นั่นดิ! ถ้ามันไม่ดังทำไมผมถึงรู้อ่ะ…คนอื่นรู้กันป่าวอ่ะ?

Eakky : หรือว่าเรื่องนี้จะดัง แต่ผมว่าคนส่วนใหญ่ไม่รู้มั้ง
Genki : แล้วทำไมเอกถึงรู้ล่ะ?
Eakky : ตอบไงดีอ่ะ…คือว่า… ผมอ่านมาเยอะล่ะมั้ง บังเอิญว่าเรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่เคยอ่านผ่านมา ก็แค่นั้นอ่ะครับ
Genki+Kanaji : SUGOI EAK

นี่มันระดับชาติ! (1)

บทสนทนาในวันนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่หลังจากซื้อข้าวกลางวันหิ้วกลับมากินในห้องวิจัย

อธิบายเพิ่มเติม
“ห้องวิจัย” ในภาษาญี่ปุ่นคือคำว่า 研究室 kenkyuushitsu หรือออกเสียงเป็นไทยประมาณว่า “เคง-คีว-ชิทซึ” ในความเข้าใจก็คือ “common room” ของแลปนั่นแหละครับ ก็คือห้องที่นั่งวิเคราะห์ผล สรุปผล แต่ไม่ใช่ห้องทำแลป จึงทานอาหารในห้องนี้ได้

บทสนทนาทั้งหมดแปลเป็นไทยโดยผมเอง ซึ่งขอรับรองว่า คำสื่ออารมณ์แปลตรงตามธรรมชาติของภาษา และธรรมชาติของนิสัย ของคนญี่ปุ่นแน่นอนครับ

Genki : เอก เอก, วันนี้เราจะไปเอารูปจากคุณลุคแมน เอามาใส่ในกรอบรูปดิจิตอล
Eakky : อื้อ! เยี่ยม เราจะได้มีรูปเก่าๆ ด้วย
Genki : อือ ดีเนอะ
Eakky : อืม…เอ้อ รู้มั้ย เมื่อเดือนที่แล้วผมมีความสุขมากอ่ะ
Genki : ทำไมอ่ะ? ทำไม?
Eakky : เดือนที่แล้วนักเรียนจีนกลับจีนไปเยอะ บางคนก็ย้ายออกไปจากหอแล้ว ก็เลยเหลือแค่ผมกับคนจีนอีกแค่คนเดียว ห้องครัวกับห้องน้ำที่หอก็เลยสะอาดมาก สุดยอดเลยแหละ ผมชอบมากอ่ะ ฮ่าๆๆ
Genki : (หัวเราะ)
Eakky : แต่เมื่อวานนี้ คนจีนย้ายกลับเข้ามาเยอะแล้วอ่ะ เขาคุยกันเสียงดังมาก น่ารำคาญสุดๆ ตอนกลางคืนด้วยนะ
Genki : แล้วเอกหลับได้มั้ยอ่ะนั่น
Eakky : ได้แหละ แต่ดึกมากอ่ะ ประมาณตีหนึ่ง …มั้ง
Genki : ลำบากเนอะ
Eakky : อื้อ แย่มากเลยอ่ะ

ถึงตรงนี้เราก็เดินกันมาถึงห้องวิจัยแล้ว Genki หันไปเล่าให้ Kanaji ซึ่งเป็นรุ่นน้องอีกคนในแลปฟังว่าผมเล่าอะไรให้ฟังบ้าง Kanaji ก็วิจารณ์ต่อว่า ก็จริงนะ คนจีนจะชอบส่งเสียงดังอ่ะ แย่หน่อยนะ

Kanaji : ระหว่างจีน กับเกาหลี เอกชอบทางไหนมากกว่า
Eakky : เอ่อ…ยังไงอ่ะ ผมหมายถึงว่าในเรื่องอะไรอ่ะ?
Kanaji : ทั่วๆ ไปก็ได้
Eakky : ชอบเกาหลีมากกว่านะ แต่ที่หอก็ไม่มีคนเกาหลีอ่ะ ผมก็ไม่รู้แฮะ
Kanaji : เอกรู้ข่าวฟุตบอลสโมสรของญี่ปุ่นแข่งกับเกาหลีมั้ย?
Eakky : เอ๋? ไม่รู้อ่ะ มีเรื่องอะไรหรอ?
Genki : ก็ตอนที่เชียร์อ่ะ กองเชียร์ของเกาหลีมีคนทำธงที่เขียนว่า “ขอให้ญี่ปุ่นเกิดแผ่นดินไหว” (Genki พูดเป็นภาษาญี่ปุ่น)
Eakky : เฮ้ย! จริงอ่ะ เขียนเป็นภาษาอะไร?
Kanaji : ญี่ปุ่นครับ ถ้าเป็นอังกฤษก็คือ “We pray for earthquake in Japan.”
Eakky : ยังไงอ่ะ เขาจงใจจะสื่อว่า “We pray for Japan about earthquake crisis” หรือเปล่า?
Kanaji : โน โน โน… มันเป็นคำที่ชัดเจนมาก เขาเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่นเลย มันเหมือนว่าเขายินดีที่เราเจอกับแผ่นดินไหว (Kanaji ใช้คำว่า ‘glad’)
Eakky : ยินดีหรอ?
Kanaji : (พูดด้วยสีหน้าโกรธแค้น) ใช่ พวกเขารู้สึกยินดี
Eakky : . . .

เรื่องความสัมพันธ์เกาหลีกับญี่ปุ่นก็จบลงไปแบบผมไม่กล้าพูดอะไรมาก เพราะธงมันต้องการสื่ออะไรจริงๆ อันนี้ผมก็ไม่เคยเห็น แต่ก็เป็นอันเข้าใจว่าคนญี่ปุ่นอ่านแล้วเข้าใจว่า “พวกเราภาวนาให้เกิดแผ่นดินไหวขึ้นในญี่ปุ่น” ซึ่งมันก็ได้ทำให้คนญี่ปุ่นไม่พอใจมาก… หรือเรื่องนี้อาจเป็นแค่การเข้าใจผิดกันแน่

บทสนทนานี้ยังไม่จบ แต่ผมรู้สึกว่าเรื่องที่คุยในวันนี้มันวาไรตี้มาก เลยอย่างให้หนึ่งเรื่องที่เขียนมีเนื้อหาไปในทางเดียวกันครับ ก็เลยขอแยกตัดตอนไว้แค่นี้ก่อน

(โปรดอ่านต่อตอนถัดไป)

จำได้ว่าชอบผู้ชายเทคแคร์

บทสนทนานี้เกิดขึ้นใน Whatsapp คุยกับน้องสาวB3

พี่เอกกี้ : พี่คิดถึงน้องหงอ่า ฮ่าๆๆ
น้องB3 : 555+ แหม่ พี่เอก
พี่เอกกี้ : เดี๋ยวเปิดคอมดีกว่า วันนี้น้องหงสอบวันสุดท้าย
น้องB3 : อ่อหรอ… น้องหงตลอด
พี่เอกกี้ : ฮ่าๆ อื้อ น้องสาว น้องสาว แหม่…
น้องB3 : งั้นเดี๋ยวไปหาในเอ็มนะ
พี่เอกกี้ : โอเค แป้บนะ เปิดคอมก่อน
น้องB3 : ขอไปล้างจานกะไปขี้ก่อน
พี่เอกกี้ : โห… งั้นเสร็จแล้วเรียกนะ
น้องB3 : 555+
พี่เอกกี้ : เดี๋ยวไปล้างตูดให้ ฮ่าๆๆ
น้องB3 : ทุเรด 5555555
พี่เอกกี้ : อ่าว…ก็อยากให้รู้ว่าเทคแคร์ ฮ่าๆๆๆ

. . .
. . .
"ก็จำได้ว่าชอบผู้ชายเทคแคร์”