ฉันชอบสีฟ้า ฉันชอบท้องฟ้า และฉันเกลียดความร้อน
ฉันก็เลยรักฝน เพราะฝนตกลงมาจากฟ้า
ช่วยบรรเทาความร้อนระอุลงไปได้มาก
แต่ฉันก็ไม่เคยบอกรักฝนนะ
ฉันกลัวว่าฝนจะตอบแทนความรักของฉันจนทำให้ฉันเปียกปอน
ฉันอาจจะไม่สบายเพราะเธอก็ได้
แปลกดีนะ ฝนที่ฉันรัก เมื่อสัมผัสกับพื้นก็เป็นเพียงแค่น้ำที่เจิ่งนอง
ฉันไม่ชอบเดินบนพื้นเฉอะแฉะ
ฉันเกลียดน้ำพวกนั้น ถึงแม้ว่าน้ำพวกนั้นจะเคยเป็นฝนที่ฉันรัก
ฉันทำให้ฝนเสียใจหรือเปล่านะ
ฉันขอโทษ
ไม่ว่ายังไง ฉันก็มั่นใจนะ ว่าฉันรักฝน
เด็กน้อยเห็น กอไผ่ ใคร่อยากรู้
รำพึงถาม อยากดู ในกอไผ่
พยายามมุด ส่องดู เพียงรำไร
เริ่มหาไม้ ควานลงไป ข้างในกอ
เขี่ยทางซ้าย เสียงดังก๊อก เหมือนของแข็ง
ตะโกนแสร้ง ว่าเป็นทอง แน่จริงหนอ
แยงทางขวา ไม่มีเสียง จิ้มสุดกอ
มิรั้งรอ ตะโกนบอก ไม่มีอะไร
มีพวกผอง เพื่อนชิด สนิมสนม
ตั้งตาชม คนจิ้มกอ ร่วมสงสัย
ได้ยินชัด ว่าในกอ มีอะไร
เชื่อทันใด ซ้ายมีทอง ขวาไม่มี
เพียงเสียงไม้ ความรู้สึก ของเด็กน้อย
วลีร้อย ส่งต่อ ไร้กังขา
บ้างยืนยัน ว่าเด็กน้อย เห็นกับตา
นี่แหละหนา คือฤทธิ์ ถ้อยคำคน
บ้างถ่ายรูป เด็กน้อย มุดกอไผ่
ยืนยันไป เขามุดดู เป็นสิบหน
ที่จริงแท้ เพียงอยากรู้ เหมือนเด็กซน
มหาชน เข้ารื้อไผ่ หมายเอาทอง
กอไผ่โค่น หักลง ไม่เหลือซาก
ยื้อและยุด ฉุดกระชาก ตามสนอง
เพียงพิสูจน์ ให้ทุกคน เข้ามามอง
จะมีทอง ในกอไผ่ ได้อย่างไร
กว่าจะรู้ กอไผ่ ก็สูญสิ้น
รากยังดิน คงจะฟื้น คืนไม่ไหว
เพียงเผยให้ มหาชน หายข้องใจ
กรรมกอไผ่ กรรมเด็กน้อย กรรมฝูงชน
